زن مسلمان
جواد محدثى
خواهرم!تو كه عطر خون شهيدان را همراه دارى و دستان پر مهر و نوازشگرت، آيه عطوفت و لوحِ عصمت است، آيا مىدانى كه يادگار هزاران شهيد خفته به خونى؟!اينك تو، صبح صادق نسلى هستى كه از دل ظلمت ظلم، چهره درخشان و پيروز خود را برآورده است و نويد «فجر فلاح» را مىدهد.تو نماينده نسلى هستى كه از معركههاى خون و شرف، سرفراز بيرون آمده و بالنده و بزرگوار، به «شهادت» در مشهدهاى حماسه ايستاده است.* * *خواهرم!من تو را مىشناسم،آن روز كه همراه برادرانت پس از نماز عيد، از «قيطريّه»، چون سيل به طرف جنوب سرازير شدى، آبشارى از ايمان و عقيده بودى.آن روز كه در «جمعه سرخ» هفده شهريور، كفن پوشيدى و در ميدان شهدا، به شهادت آمدى و «ژاله» را لالهباران كردى.آن روز كه آزادى زندانيان سياسى را كه به بند رژيم جور طاغوت، گرفتار بودند، مىخواستى، آن روز كه آمدن «امام» را فرياد مىكردى،آن روز كه شعار «استقلال»، «آزادى»، «جمهورى اسلامى» را بر سر كوى و برزن، در هر گذر و معبر، در ميادين شهرها و در خيابانهاى مبهوت و گيج و سرسامگرفته، سر مىدادى و آن را با صلابت، بر سر قساوت تاريخ معاصرت فرو مىكوبيدى،آن روز كه در راهپيمايىهاى پر شكوه تاسوعا و عاشورا، در كنار برادرانت، حضور «زن مسلمان» را در صحنه سياست و مبارزه به ثبت مىرساندى،آن روز كه براى حماسهآفرينان يوماللَّه «22 بهمن»، كيسهها را پر از شن مىكردى تا برادرانت سنگر بسازند، و صابون و شيشه و بنزين و … فراهم مىآوردى، تا بر و بچههاى محلّهات با «كوكتل مولوتف» به نبرد با دشمن و شكار تانك بروند، آن روز كه به استقبال امام رفتى و فرودگاه تا «بهشت زهرا» را از حضور خود پر كردى،آن روز كه به نظام جمهورى اسلامى، «آرى» گفتى،آن روز كه به بزرگداشت «روز زن» در ميلاد حضرت فاطمه(ع) پرداختى،آن روز كه براى جهاد سازندگى، راهىِ روستاها و مزارع شدى،آن روز كه براى تدارك پشت جبهه، لباس دوختى و دستكش و جوراب بافتى و آذوقه بستهبندى كردى و پول فرستادى،آن روز كه بر قامت رشيد فرزندنت، كفن پوشاندى و به صحنه فرستادى،آن روز كه آمل را، به «شهر هزار سنگر» بدل كردى و …آرى، من تو را مىشناسم.* * *خواهرم!تو، زن مسلمان آگاه و متعهدى هستى كه هميشه، همه جا حاضر بودى.صحنههاى حضور معنادار تو را در عرصههاى تعهّد، نمىتوان برشمرد.تو، نهال در خون نشسته و سرو به شهادت ايستاده اين امّتى،دامان تو، لالههاى خونينكفن فراوانى رويانده است كه در كربلاهاى متعدد و مكرر ميهنمان، به يارى حسين زمان، حضرت امام خمينى شتافتهاند و اين كاروان سرخ و خونين، همچنان پيش مىتازد و آغوش تو، اى خواهر، و اى مادر، كودكانى را مىپرورد كه فردا، هر يك حماسهآفرين دوران خواهند شد و مظهرى از عشق پاك و مقدس به امام و رهبرى و انقلاب و اسلام و حقيقت و مهدى و خداى مهدى … .* * *
خواهرم!تو از خطّه خاور و از قافله جان و از شرق مسلمانى.كام تو را از كودكى، با «تربت ايمان» برداشتهاند و از «فرات عشق» در كامت چكاندهاند.اينك، فضاى حنجرهات، از بانگ تكبير و شعار اسلام، گرم و پر صلابت است. و حاشا كه اين حلقوم، جز براى حقيقت و اسلام، فريادگر باشد!خواهرم!با «آگاهى» و «بصيرت» و «شناخت»، از اسارتهاى مدرن كه به نام تمدّن و آزادى، سالهاى سال تو را از درون مىپوساند، رها گشتهاى و به ارزش و كرامت انسانى خود كه فقط و فقط در «اسلام» است، دست يافتهاى.تو، در سنگر حجاب، مدافع خون شهيدانى.تو با «فرهنگ برهنگى» كه نشانه «برهنگى فرهنگى» است، ستيز كردهاى.تو بار ديگر ولادت يافتهاى،بار ديگر غنچه پاك فطرت خويش را در برابر حق، شكوفاندهاى.در جمهورى اسلامى و نظام ولايى، ميلادى نوين يافتهاى.آرى «آزادى»، نه «بىبند و بارى»! مكتب تشيّع و فرهنگ اهلبيت، حماسه سرخ خويش را تا اعماق ذرّه ذرّه وجودت دوانده است و با دو بال «خون» و «پيام»، در فضاى رشد انسانىِ خود، «طيران طهارت» را مىآزمايى.تو، از تبار كريمان و آزادگانى.تو از پيروان زينب و زهرايى،تو از كرانه رود فرات مىآيىو بوى خون شهيدان به پيرهن دارى.برادران شهيدت و خواهران رشيدتهميشه چشم به راهند،كه تو، رسول امينِ «پيام خون» باشى.تو، زنى ز خاك دليران، زنى ز خطّه ايمان، زنى مسلمانى!ايمان و حجاب و عفاف و بيدارىات، براى غافلان بىفرهنگ و خودباختگانِ فرهنگ بيگانه، «حجّت» است.مىتوانى با حفظ كرامت و عفاف، معيارى براى «زن مسلمان» باشى،رسالت بر دوش عصرِ آگاهى،و گريزان از ابتذال و پوچى!
موضوعات: دسته بندی نشده | تاریخ: 30 April 08 | نظرات »
«به نام خدا»
سلام این بار نمی خوام از نوشته های خودم رو براتون بزارم راستش این داستان رو خوندم خیلی ازش خوشم آمد تصمیم گرفتم برای شما هم بزارم شاید شما هم استفاده لازم رو ببرید.
نسيم خنك پاييزى مىوزيد و روح خسته دخترك را نوازش مىداد. دخترك هر روز از كنار حرم رد مىشد و وقتى آن گنبد طلايى را مىديد گويى خورشيد به دلش مىتابيد و به او نويد روشنى مىداد. اما دختر نمىدانست چرا آن روز طور ديگرى شده است. انگار تمام دنيا را يكجا ديده بود. دلش مىخواست داخل حرم برود و تمام روز را پاى ضريح بنشيند و دعا كند. مدتها بود كه نذر كرده بود اگر بيمارىاش شفا پيدا كند، به اتفاق خانوادهاش براى زيارت خواهر امام رضا(ع) نيز برود.
آهسته به داخل حرم حضرت معصومه(س) رفت. نزديك و نزديكتر … كنار ضريح رسيد. احساس كرد از همه فكر و خيالات راحت شده است. از همه كار و گرفتارىها و جوابهاى مأيوس و نااميدكننده و … . دلش شكست و مثل ابر بهارى باريد. نفهميد كى خوابش برد. وقتى چشمش را گشود، احساس سبكى خاصى مىكرد. مثل پرندهاى بود كه از قفس رها شده است و در آسمان پر مىكشد. ديگر از سردرد مزمن و شديدش خبرى نبود و … . سجاده كوچكش را از كيف دستى بيرون آورد و به كنارى رفت. مىخواست نماز شكر بخواند.
توسل، زيارت و توكل و اعتماد به خداوند و بندگان صالحش نقش مهمى در معنادار كردن زندگى و پيشرفت امور جوانان و ايجاد آرامش روحى و روانى براى آنها دارد. اعتقاد و توكل، سختترين و بدترين مشكلات را قابل حل مىكند به طورى كه اكثر افراد مؤمن و متوسل به نيروى غيبى آنها، ارتباط خود را با ايشان مانند ارتباط با يك دوست مىدانند و براى حل مشكلات و مسائل خود به درگاه آنان متوسل مىشوند. اين گونه افراد معتقدند توسل و توكل به خدا و اولياى او به عنوان يكى از بهترين روشها و مقابله در سختىها و مصايب زندگى مورد استفاده واقع مىشود و آنجايى كه همه از درمان و حل مشكلات آنها عاجز مىشوند، نيروى غيبى و امدادى مىتواند نجاتآفرين و كمكدهنده باشد. البته اين گونه توسلات در اثر معرفت و شناخت عميق حاصل مىشود و هر اندازه اين معرفت عميقتر و صميمىتر باشد، توسل و توكل در مرحله بالاترى قرار مىگيرد و نتايج مؤثرترى را پديد مىآورد. اما معرفت و شناخت سطحى توكل عميق ايجاد نمىكند و نتيجهاش توسلى ناپايدار است كه نمىتواند هرگز زمينه ارتباط عاطفى و دلبستگى مؤثر و درستى را ايجاد كند.آرى عين حقيقت است كه افراد در طول زندگى با مشكلات و سختىهاى زيادى روبهرو مىشوند و با توجه به محدوديتهايى كه دارند به تنهايى قادر به حل مشكلات نيستند و حتى در انجام و يا حل سادهترين مسائل احساس ضعف و ناتوانى مىكنند. سپس به اين نتيجه نايل مىشوند كه بايد براى جبران حقارت و ضعف خود در عين استفاده از وسايل و اسباب مادى به نيروى غيبى و الهى و قدرت بىپايان خداوند تكيه كرد و با معرفت و شناخت از آنها استمداد جست.
همين شناخت آگاهانه و معرفت عميق تأثير مهمى مخصوصاً در زندگى جوانان دارد كه تا جوانان در اين راه گام ننهند نمىتوانند حقيقت آن را درك كنند. مطمئناً توسل به نيروى غيبى جوانان را اميدوار و در برابر مشكلات زندگى پايدار مىكند. از طرفى خداوند فرموده است كه: «اِن اللَّه يحب المتوكلين؛ خداوند افراد متوكل را دوست مىدارد.» آلعمران / 159 همچنين توسل و توكل عامل رشد و كمال و آرامش قلبى جوانان مىشود و بذر معرفت و اميد را در دل جوانان مىپاشد و زمينه رهايى از رنج و افسردگى و اضطراب را فراهم مىآورد.
متوكلين اعتقاد دارند كه اگر چه همه درها به روى آنها بسته شده اما يك نيروى غيبى و معنوى هست، پس با اين تفكر احساس نيرومندى مىكنند و در برابر مشكلات مقاومت نشان مىدهند. حتى حاضر نيستند به خاطر مسائل و مشكلات خود به سوى ديگران دست طمع بگشايند و يا از روى گرداندن و پشت كردن مردم متأثر نمىشوند بلكه نتايج كار را به خداوند واگذار مىكنند و از غير خدا نااميد مىشوند. اين افراد با واگذارى امور زندگى خود به مشيت الهى و توسل به درگاهش خاطرنشان مىكنند كه به هر آنچه كه خداوند براى آنها مقرر كرده راضى هستند و جايى هم كه اسباب و وسايل عادى براى حل مشكلات و تأمين خواستههايشان فراهم نيست، باز نااميد نمىشوند زيرا ايمان دارند توسل به بندگان خوب خدا همراه با توكل به قدرت الهى از راههاى معنوى است كه مىتواند مشكلات آنها را حل كند.به اميد آنكه همه جوانان كشورمان با معرفت و شناخت در موقعيتهاى دشوار و سخت به خداوند و ائمه معصوم توكل و توسل جويند تا در سايه قدرت و امداد آنها بر مشكلات پيروز گردند.
التماس دعا
موضوعات: داستانها | تاریخ: 18 December 07 | نظرات »
بنام خدا
رفیق میگن چند وقت دیگه یه مهمونیه که عالم و آدم دعوت می شن ببین در خونتون نامه ای – کارت دعوتی – چیزی نیومده سریع یه نگاه بنداز….کجا داری میری در این خونتون رو نمی گم که در خونه قلبت و نگاه کن کاری نداره فقط یه نگاه تو وجودت بنداز ببین آماده ای یا نه! خیلی ها از یکی دو ماه پیش دعوت شدن و همه کار راشونو کردن و لباس های نو خریدن- یه دل صاف و تازه خریدن- چشم پاک خریدن خلاصه اونایی که از قبل دعوت شدن خیلی وضعیتشون خوب بوده هرچی که دم دستشون بوده خریدن.آخه، بابا صاحب خونه خیلی خیلی بزرگتر از این حرفاست که یکی مثل من لباس و چشم زبونو، دل کثیف بری در خونش.یه چیزی می گم یه چیز می شنوی !!اونقدر بزرگه که حتی راه رفتنت تو در این مهمونی می خره استراحت کردن و خوابیدنت، حتی نفس کشیدنت یا حتی کارهایی که تو وقتای دیگه خیلی گرون بود تو این مهمونی صاحب خانه قیمتی می ده که کسی جرأت نمی کنه حرفی بزنه.
اینا رو گفتم که گفته باشم که این مهمونی مثل باقی مهمونی ها نیست. آره بابا خیلی بیشتر از یه کمی فرق می کنه. مهمونیش آسمونیه که یه سری شرایط داره که هر کسی که دعوت می شه باید قبول کنه یه چند تایی شون من بهت می گم باقی شو برو بپرس .1- از اذان صبح تا اذان مغرب از خوردن و نوشیدن باید بگذری.2- مهمونی تو فصل خاصی نیست تو هر جایی که تو صاحب خونه رو احساس می کنی.3- فقط دهنت که تنها راه خوردن نباید بسته باشد بلکه تمام اعضای بدنت از چشمو گوشو، زبونو، دستت و پا تو یا حتی فکر و ذهنتهم باید بسته باشد.ببین حلا نری فردا تو خیابون چشماتو ببندی تصادف کنی یا بری توی دیوار بگی فلانی گفته نه اینجوری، یعنی چشماتو از چیزی که باعث گناه و کثیفی دلت می شه بگذری.خیلی چیزهای دیگه است که بری بپرسی برای خودت بهتر. اولشم گفتم اگر تا حالا دعوت نامه نیومده. منتظر باش حتما میاد چون اون صاحب خونه ای که من می شناسم خیلی کریم تر از این حرفاست که یکی رو دعوت کنه یکی رو دعوت نکنه اون دعوت می کنه بستگی به خودت داره که بیایی تو این مهمونی یا نه!!لااقلش این که بعد از مهمونی پاک پاک شدی، انگار دوباره متولد شدی.یه ساله که هرچی دم دستمون بود دادیم به نفسمون خورد تا که اونقدر چاق شد که نمی تونه خودشو تکون بده.اما عزیز من« چاقی زیاد برای نفست خیلی بیشتر ضرر داره»« بیا تو این مهمونی یه رژیم لاغری خوب برای نفسمون بگیریم.»
موضوعات: دسته بندی نشده | تاریخ: 24 September 07 | 4 نظر »
به نام خدا
تا حالا شده دنبال یه آدرس بگردی یه آدرس که هزار بار به گوشت خورده و آشناست ولی باز نتونستی پیداش کنی، اونوقت تو هم مثل هر آدمی عاقلی از اینو اون می پرسی که آقا ببخشید این آدرس کجاست؟خوب گوشا تو باز کن، می خوام یه آدرس بهت بدم که فکر نکنم تا حالا به این آسونی تونسته باشی اینجوری آدرس پیدا کنی. آدرس همون آقایی که هزارو چند سال گمش کردیم.کدوم کشوری مهم نیست. تو کدوم شهر هم مهم نیست. رنگ پوست و زبونش مهم نیست. وقتی رسیدی اونجایی که گفتم یه دو وجبی از سرت اومدی پایین دست چپت یه خونست ، بزرگی و کوچیکیش به خودته، دو تا در داره پلاک 12و 14 در هر کدومو بزنی فرقی نمی کنه مهم اینکه امام زمانت در رو باز می کنه. 
رفتی اونجا آبروی نداشته ما رو بدتر نبری هر موقع خواستی بری سعی کن اونقدر خونه امام زمانت بزرگ و تمیز باشد که یکی مثل آقا تو اون خونه جا بگیره یا بهتر بگم یه کاری نکنیم که رومون نشه در این خونه بریم. حالا دیدی چقدر سر راسته ولی به شرطی که اول خودمون رو پیدا کنیم بعد سراغ آقامون بریم.
موضوعات: دسته بندی نشده | تاریخ: 24 September 07 | نظرات »
این روزها ماها اینقدر مشغول زرق و برق دنیا هستیم که دیگه خیلی کمتر فکر ظهور امام زمانیم یکی کمتر یکی بیشتر اما خدایش کم گذاشتیم خیلی از ماها تا حالا طعم غربتو نچشیدیم چون نبودیم تو جایی که غریبه باشیم لااقل یه همزبون بوده تا با هاش حرف بزنیم . اما اکثر جمعه ها مخصوص غروب اگه کلی آدم دور ورت باشن بازهم یه غربت عجیبی تودلت سنگینی می کنه . من می گم شاید تو ترجمه احادیث یه اشتباهی شده شاید 313 تا یار آقا نمی خواد، آقا 313 ملیون یار می خواد . آخه مگه میشه بعد قرن ها هنوز 313 تا پا کار پیدا نشن یکی نیست به من بگه حالا که شده اما باورکن که درسته همون 313 تا یارو می خوان که هنوز تکمیل نشده.
اما یه چیز دیگه: اصلا کی میگه امام زمان (عج) غائب هستندبزارید اینجوری بگم اگه تو یه کلاس 30نفره فقط 2و3 تا دانش آموز حاضر باشن و بقیه بیرون کلاس پی عشق و حال خودشون باشن شما بگین اون 2و3 تا که سرکلاسند غائب هستند یا اونایی که بیرون دنبال خوش گذرونی هستند. پس دیدی من و تو غائبیم این منو توایم که باید منتظر ظهورمون باشیم نه آقا امام زمان که غائب همیشه ناظر.اما خدا کنه لااقل برای یه بارم که شده تو تموم عمرمون پای درس این استاد بنشینیم.
یا علی
موضوعات: دسته بندی نشده | تاریخ: 24 September 07 | 1 نظر »
آخ، آخ؛ آخ، از اون وقتی که داری یه کاری می کنیم که نباید بکنیم .وای از اون موقعی که دستمون پیش کسی سر قضیه ای رو بشه و آبرومون بره. اما امان از اون موقعی که تو دلمون یه چیزی داره وول می خوره دنبال یه جا می گردیم که خودمون باشیم و خودمون حیف که اون وقت اونقدر غرق لذت گذرای دنیایی هستیم که یادمون میره خدا و چهارده تا از رفیقاش زوم کردن رومونو دارن غصه می خورن چه خوب شد که نمی بینم اون موقعی رو که امیرالمومنین (ع) سرشونو انداختن و عرق خجالت نشسته رو پیشونیشون خجالتی که من با گناهام باعثش شدم یا او موقعی که آقامون امام حسین (ع) آه سردی می کشه و می گه اینم از گریه کنم !!! ولی خدا کنه هیچ وقت صدای گریه بی بی فاطمه (س) رو نشنویم که می گه یوسفم تو چه زمونه ای گرفتار شده که اونایی که ادعا می کنن که دوستش دارن
اینقدر عذابش میدن و تنهاش گذاشتنش ولی باز با این همه بدی که ما بهشون کردیم اون موقعی که به خاطراین گناهای جور واجوری که انجام دادیم قل زنجیر انداختن گردنمونو دارن می برنمون بندازن تو آتیش اون وقت یکی صدا می زنه نبریدش!!!فکر می کنی اون کیه ؟ من می گم صدای یه نفره نیست صدای چند نفره یکی میگه اون محب منه ، یکی میگه نسبت به دشمنام بغض داره مادرش به عشق من بزرگش کرده ، از کوچیکی خودشو نوکر من می دونسته ؛ آره اون آقا امیرالمونین (ع) .حالا اگر ما رو نبردن جهنم و از صدقه سری امیرالمومنین (ع) بردنمون بهشت خداییش رومون می شه از روبروی امیرالمومنین (ع) ردشیمو بریم تو بهشت . بیایید تا وقت اون خجالت کشیدن نرسیده یه خورده خجالت بکشیم و اعمالمونو درست کنیم.التماس دعا
موضوعات: دسته بندی نشده | تاریخ: 24 September 07 | 1 نظر »